Ik hou van rust. Van stilte, natuur, vertragen.
Maar ik hou ook van actie. Van mensen om me heen, nieuwe plannen, energie, reuring.
Dat zijn twee kanten van mij die elkaar regelmatig in de weg zitten.
Door de jaren heen heb ik wel beter mijn grenzen leren kennen.
Ik voel sneller wanneer ik teveel aan sta, wanneer ik leegloop of te lang op adrenaline doordraaf. En toch.. Gebeurt het me nog vaak genoeg dat ik weer over mijn grenzen ga en het pas te laat merk.
Omdat ik niets wil missen. Omdat ik zoveel dingen leuk vind. Omdat het leven vol is met leuke dingen die ik nog wil doen.
Ik voel het meestal het eerst aan mijn lijf. Hoofdpijn, stijve spieren, onrust in mijn lijf en een brein wat niet meer op woorden kan komen bijvoorbeeld.
Ook in mijn werk merk ik het:
Ik ga goed op structuur en ritme, maar ik heb ook prikkels en afwisseling nodig.
Ik raak snel verveeld als het te voorspelbaar wordt.
Die tegenstrijdigheden zorgen ervoor dat het soms best een puzzel is, die balans.
En dat het de ene keer beter gaat om de balans te behouden of te hervinden dan de andere keer.
Wat ik heb geleerd, is dat het niet erg is als je de balans (even) kwijt raakt, zolang je maar weet hoe je deze weer terug kunt krijgen.
Voor mij helpt het om:
Balans is geen eindpunt, maar een beweging. Ik zie vaak een golf voor me in de oceaan. Soms is het druk en mag dat. Soms is er een stilte en heb je dat nodig. De kunst is om te blijven voelen wanneer je mag bijsturen.
Tijdens de wandelingen die ik begeleid, komt dit thema vaak terug. Buiten merk je hoe natuurlijk het eigenlijk is dat alles in beweging blijft: de wind, het licht, de seizoenen. Dat helpt om ook milder naar jezelf te kijken.
Soms hoef je niets te fixen, alleen even stil te staan, om daarna weer verder te kunnen.
Wil je ontdekken wat buiten bewegen voor jouw balans kan doen? Lees meer over mijn coachingstrajecten op de link hieronder.
